EDUCACIÓN E CORONA VIRUS... SE O VIRUS É MOI CONTAXIOSO O ESPÍRITO ZALAÉTICO AÍNDA MÁIS!!!!!
Viaxamos con ventos fortes, incertos, cunha correntada por mar de fondo, capeando feitos moi complexos, sen precedentes, que requiren solucións se non completas, medias solucións... somos tripulación destemida portando ventos , corrixindo rumbos, procurando chegar a bo porto. Navegamos con adolescentes intensos, dispersos e chiflaos a medio construir, algo moi fresco e de moito salseiro.
Fran e eu aprendimos a complementarnos e navegar con bo tempo, entre néboas ou con refachos desestabilizadores, enredándonos nun sinfín de zafarranchos cheos de vida.Unha educación que ignore o corpo, sen creatividade, sen conexión coa natureza e a súa contorna, ou que non sexa integral e integradora, a nós non nos representa. Ensinar-aprender CUERPEANDO e INDAGANDO é algo apaixoante, é transformador.Cuerpear é conectar, liberar o corpo das ataduras, deixalo fluír en liberdade. Indagar é ensinar a facernos preguntas sen impoñer respostas. O corpo nin se pode ignorar nin maltratar. Non hai un prototipo único de corpo normal.
Procuremos templos do saber, abertos, permeables,onde non matemos a creatividade.Zalaeta é un insti onde escoitamos aos adolescentes acompañándoos dende os afectos. Rir, axudar, ler, argumentar, xogar, teatralizar, viaxar é o noso compromiso coa saúde e benestar.Todos temos algo bo ou exemplar e algo mellorable, faltaría máis, sexamos humanos e non perfectos, infalibles ou creídos é moi aburrido e prexudicial para a saúde.
Coa pandemia con máis motivo tod@s somos aprendices. Como sociedade temos que repensar mellor e sen urxencia, aínda que agora todo é apremiante... Pero redefinamosque é éxito, fracaso, proceso, resultado, avaliación, exame, intelixencia artificial, ética social e reprantexémonos como educar?, onde? cando? e para que?porque o mundo xa non é o mesmo...
Aprendemos formándonos, tamén dos compañeir@s, pero sobre todo interactuando co alumnado.
EDUCAR é manter unha relación humana cargada de emotividade e paixón.Implica coñecementos, e tamén coñecerse, aceptarse e esforzarse cada día por ser útil na vida a alguén. Implica responsabilidade para saber guiar no cumprimento das normas de benestar social nas que se basean as relación humanas. Implica liberarse de prexuizos e medos e vir pasalo ben. Educar é acompañar, ser cómplices, ilusionarse, rir, enfadarse, alegrarse, entristecerse, volver a rir e ilusionarse.
Educar é crer no relevo xeneracional, en quenes seguirán construíndo o mundo, derrubando muros, rachando cousas que xa non lles serven e conservando as válidas. Interactuando interxeracionalmente enriquecémonos todos e facémonos máis grandes. Educar e crer nos nen@s e colaborar entre nós e cos pais, con educadores doutros instis ou entidades do barrio, programas colaborativos na cidade, intercambios…. e o equipo directivo coa administración, gobernantes… fai falla a tribu ao completo!
Por favor, non permitades que aquí en Zalaeta nada nin ninguén vos diga que non sodes capaces de facer algo. Facédeo, pelexade por seguir devolvéndolle ao instituto, un barrio e un mundo mellor, asumamos a nosa responsabilidade zalaética. Será cousa dunha boa confluencia de mocidade e veteranía, a condición de barrio obreiro, os airiños dun mar bravío, o voltar a casa nas noites bohemias ben ghiadiños polos refachos da Torre, polo noso tradicional poderío no voleibol ou porque somos de armas tomar, ou peixes de moito coidado, non sei, pero creo que neste instituto hai máis vidilla que noutros, que achantan máis ou van de "estiraos".
Síntome enormemente agradecida, privilexiada e recoñecida nesta tribu zalaética. Se teño algo de mérito é pola ilusión e enerxía que me move e aínda me conmove, Non son unha impostora, non me corrompín, non son unha muller cansada, nin aburrida, nin ríxida, nin desesperada, nin amargada ou que non desexa.
Desexo un ensino mellor para tod@s e fun moi feliz loitándoo con dous… recreos!! Ja,ja
Terei que aprender a renacer cada setembro gozando de novas mañas mariñeiras, agora achicando máis e xa noutra deriva da vida.
RTVE "La sexta" A Directora do IES Ramón Menéndez Pidal -A Coruña- Estrella coa sensibilidade, intelixencia e exercicio da responsabilidade que a caracterizan, amosa o seu lado máis compunxido polas carencias de posibles, cando dun xeito improvisado, contradictorio están a pedirlle garantir o imposible... A ver cando comezan as reparacións desa avería do "ascensor social" ...
Grazas Ana (2ºC) por amosarnos o teu benestar outdoor en conexión terra-mar-ceo
A seguir poñendo en valor nas nosas vidas os HÁBITOS SAUDABLES:
Esto si que é desescalar facendo cabrismo pola beira mar
perdedeiros ou corredoiras con moito encantamento
Grazas Laura (1ºA) por compartir estes anaquiños de natureza en vena
EDUCACIÓN: que cousas poderían facerse doutra maneira?
QUE HAI QUE CAMBIAR E MELLORAR DE AQUÍ A SETEMBRO? En que se poderían invertir ben os cartos para unha mellor educación a curto, medio e longo prazo?
Que cousas aprendemos e cales son significativas e transformadoras? Como as aprendemos? “Si me lo dices, lo olvido; si me lo enseñas, recuerdo, si me involucras, aprendo”. Benjamín Franklin
Profetizouno Antoine de Saint-Exupéry, o único luxo as relacións humanas en conexión coa natureza. Botámos en falla esa vidilla e tolada zalaética insti!
.
E despois que?
Aprenderemos! e medo o xusto...
"Epidemiólogos e pedagogos propoñen un protocolo que busca unha educación máis amable empregando parques, rúas peonís ou patios para impartir clase de maneira segura":
Nós xa levamos moito feito, en Zalaeta saímos a natureza de forma habitual!. Unha maneira saudable e posible de aprender-ensinar, ao aire libre, descubrindo, experimentando. A administración está pensando que cada centro debe organizarse da mellor maneira posible en Setembro. E por que non agora? É posible cumprir con distanciamentos e desdobres de grupos co mesmo número de profesorado? Que medos nos veñen a cabeza e poden debilitarnos ou facernos máis vulnerables?
Medo "sanitario" a contraer/contaxiar o maldito virus, máis medos económicos, ecolóxicos.... Máis os outros, a perder o control das emocións. A equivocarnos. A ser un mesm@ e non gustar. A crítica e a desaprobación. A estar só e ao rexeitamento. Ao fracaso, as falsas expectativas. Os humanos temos a habilidade de facer que persistan as emocións negativas. Para ser máis libres e ter menos medos
PRECISAMOS MÁIS E MELLOR EDUCACIÓN!
Nun entorno rico e diverso aprenderemos a sociabilizar, a entender as emocións, aprenderemos a crer en nós e nos compañeir@s, a darnos valor, a respectar a diversidade, a darlle valor ao benestar social, ética e xustiza social...
Nunha comunidade educativa onde cada quen cumpra as súas responsabilidades, se cultiven a curiosidade e os saberes a través da experimentación, os procesos creativos e a posta en práctica para a vida do aprendido, onde nos tratemos con sensibilidade, intelixencia e afecto, paciencia, confianza, onde nos sintamos tranquil@s e content@s...
Xuño! aínda non abrazaches árbores e estrelas ou puxestes un pé na area? "Te voy meter un fotón que lo flipas!" ja,ja Hai que ir a praia a por fotones nen@s! nas nosas pupilas, na nosa pel, GOZA NA NATUREZA!!
Grazas Lola (1º A), por compartir este fotón neste fotoxénico saque de verde-volei!
Buuuua neno que exceso nacoru ir recuperar a liberdade provisional e saír de casa, poder ir ao renacemento do verde primaveral e
ir a praia!! e tamén ao río!
algo tan normal como un chute en vena de luz e fotones para calquera chorvit@
agora algo tan extraordinario...
Grazas Dani (2ºB) PARABENS! vai troita!! Primeiro día de río ao grande, despois de tantas cousas reducidas este ano. O río devolvendoche tanta vida! A túa paixón en conexión coa natureza, enorme, bravo por ti!!!! Supervivencia, tradición, agora tamén deporte.
"O mellor da pesca deportiva é devolver a peza ao río,
e gozar de axudar a que
a natureza sega o seu curso"
Observación, procura dun lugar onde intúes que pode ser propico para a captura, espera paciente e compracente, escoita activa do río e os seus movementos, mente relaxada en harmonía coas emocións e corpo fluíndo, acompasado co andar de río.
Percepción na caña dunha tensión, mantemos firme o sedal pero sen brusquedades, achegamento a peza que está ameazada e batíndose en retirada, loita, non quere entregarse.
Despois de conseguila e gozado da satisfacción de ser quen de pescar coa técnica precisa aprendida, acompañala ao seu medio acuático, animala e dende o respecto a alguén que te ensina cousas da vida, alegrarse de vela viviña e coleando, atopando de volta ao río a súa liberdade. Alguén dixo que se houbera que inventar unha relixión sería a auga.
A auga pode ser fonte de goce e plenitude, inspiración e escola para a vida.
E a botar a lingoa para afora, e de hoxe nun ano seguiremos pedindo... que bonitiño escoitarvos!
MIL PRIMAVERAS MÁIS!!
Grazas a Sofía Souto e Xabier Díaz por este agasallo dende a Costa da morte. En Carnota, na boca do río, aos pés do Pindo, o noso santuario celta, nena DEUSA!! que bonitiña a nosa paisaxe!! acoru tamén é unha illa de sal, sal de casa e vai ao MAR!! e botar puntos de namorar ao aire libre, gozar da luz natural e da sal da vida!
A todo noso macanudo alumnado e as súas familias: Muito obrigado!!
tamén a nosa Estreliña mariñeira da claridade, a nosa Directora ou capitana nesta singladura contra vento e marea, porque ela tamén quere bailar... agora sabemos todo o fortes que podemos ser xunt@s, reforzado este sentimento tribal zalaético, muito obrigado!!
Fai uns días sentindo a necesidade de entender que a tecnoloxía está para axudarnos a levar o mellor posible este modo pandémico vírico de relacionarnos, precisando da natureza, das nosas praias para recuperar a liberdade nesta primavera aínda por vivir, que non poden robarnos as tecnoloxías.
Profesorado e alumnado acompañándonos nesta tolada de incertezas
nun mundo dado volta por un virus. Estamos practicando hábitos saudables agora que podemos ir a natureza?
Grazas Alma e irmá, Diego, Clara e Irene
Tecnoloxía para mellorar a vida
ou endulzala nestes momentos de "confitamiento". Non se trata de censurar nin prohibir se tes un comportamento saudable dende o autocontrol. Pero, se prefires quedar na casa en vez de ir a praia a facer AF e deporte, se estás de mal humor cando non te conectas, se é a forma onde és feliz, o tempo te pasa voando, se engañas co tempo que pasa, se descoidas tempo que terías que adicarlle as túas ocupacións escolares ou domésticas... se intentaches adicarlle menos tempo pero non estás a conseguilo, entonces tes un problema de adición. E se algunha vez diseches o fixeches algo quen non dirías ou farías en persoa con alguén... coidado internet está a devorar a túa vida, escravizarte ou face que perdas a túa liberdade...
Teñamos coidado para non reproducir coa tecnoloxía esta imaxe de Saturno devorando ao seu fillo, como simboliza Puebla inspirándose neste mito actual noso, o móbil é para ti símbolo de poder e gloria... ??
QUE USO ESTAMOS A DARLLE AO MÓBIL? e demais dispositivos electrónicos?
AGRADECEMENTO INFINITO AOS AVÓS QUE MARCHARON... lamentablemente algúns sentindo desacougos e penares en soidades. Nesta viñeta homenaxe de Puebla "por los fuegos apagados..." “Que las únicas curvas que nos preocupen sean las sonrisas de nuestros mayores”
Algunha vez falaches cos avós de cando tiñan a túa idade? Sabes cal é o xogo ou actividade que máis lle gustaba facer? Quenes eran os seus amig@s? Cal era a súa comida, roupa, tipo de canción, foto favoritas? Gustáballe bailar? Como se imaxinaban de maiores? Que é o que máis lle chama a atención da gran revolución tecnolóxica, para ben? e para mal?
Sodes o mellorciño de cada casa!
Sodes o mellorciño de Zalaeta!
Francesco Tonucci o máximo referente e especialista en nen@s,
2020 un ano máis de DANZA en Zalaeta e NAS CASAS!. A escola e as familias temos nesta excepcionalidade pandémica, que aceptar que na sociedade haberá cambios, tamén tería que cambiar o binomio escola-familia para conseguir toda a tribu facer aprendizaxes máis significativos ou válidos para a vida. Reivindiquemos todos xunt@s un ensino máis vivencial e competencial en vez de enciclopédico.
Que aprendiches nesta cuarentena?
Na casa é onde están a producirse agora as aprendizaxes máis valiosas: Consideración e coidados aos demais, mantenimento da casa, organización e limpeza, arranxar algún desperfecto, reorganizar armarios, pintar zona ensuciada co tempo, levar a práctica algunha idea despois de ler ou escoitar algo interesante, nutrición, facer lista da compra, cociñar, xardinería, planchar, coser. Facer circuitos ou rutinas de condición física, argallar un baile ou xogo motriz coa túa familia? compartiches algún vídeo creativo? pintaches? fixeches poemas ou microrelatos? ou... algo aprenderías axudando a manter a saúde, harmonía e cohexión familiar.
Quen quera asumir este reto e replicar a idea destes bailaríns de bailar cunha silla a Primavera de Vivaldi e de tod@s nós... Porfaaa Enviádenos vídeos alumnado-familias-profes e facemos outro chulo con ventanitas, por onde entran soplos de aire con frescura ou sinverguencería, este ou calquera outro reto que propoñades
Pronto os nen@s pola súa saúde terán que saír fora, quedar cos amigos para facer deporte, charlar, ir a natureza próxima ou mar, contorna da Torre e volver ao insti... pois
LIBEREMOS AOS NEN@S!!
Por que? Porque reivindicamos un cambio... en horario lectivo máis danza, literatura, teatro, cine, fotografía, natureza en vena, música, artes plásticas... Porque son instrumentos para que os nen@s podan sentir, expresarse e coñecerse mellor, a eles mesmos e aos compañeir@s, para desenvolver ao máximo as súas capacidades... axudarían máis a saber cal é o talento de cada nen@, axudaría a descubrir actitudes, vocacións... axudarían a ir ao insti contentos para gozar aprendendo!
Ti que sabes facer por ti mesmo?
Dani de 2ºESO sabe pescar en río, surfear en mar e tamén facer parkour ao aire libre, ademais sabe aplicar o aprendido para mellorar a súa saúde e benestar agora na súa casa. Sabe facer da súa cama un espazo para seguir soñando e mantendo a forma física. Sabemos que está atravesando un momento complicado de saúde ao marxe da pandemia. Este Pelocho é un modelo de conduta no insti e na casa, forzaaa, estamos contigo!Con moitas ganas de verte compartir o teu sorriso por Zalaeta! E que os teus colegas aprendan da túa loita pola superación! Enorme! GRAZAS DANI!!
Aí estamos chic@s! Noé, Diego, Alma, Elba e Hugo GRAZAS!
GRAZAS! tamén a Lola que bota en falla esa conexión coa natureza, e mentras tanto crea na casa un ciclo de vida observable, medible e moi esperanzador. Nalgún momento poderá volver ao bosque e prantar algún carballo sementado e mimado por ela. Iso máis que facer xardinería é facer proximidade, coñecemento e máis querencia pola NATUREZA! Esas raices mensaxes nunha botella, é darlle voz a terra que fala dicindo: axudádeme a recuperarme e compartide a miña maxia.
SEMENTAR, SEMENTAREI...
Procuremos camiñar xuntos cara un ensino máis vivencial e
competencial, facendo real nas aulas e agora nas casas as competencias para a vida, en vez de saberes enciclopédicos. Poñamos en valor o desenvolvemento das Competencias Clave dos adolescentes:
A Competencia Social e cívica no ámbito da familia e virtualmente cos seus compañeiros e amig@s. Os dispositivos electrónicos están axudándote a vivir mellor ou escravizándote?
A Competencia de Aprender a aprender e máis que nunca a Competencia do Sentido de iniciativa e espírito emprendedor. Os teus pais non son os teus profesores.
A Competencia
de Conciencia e expresións culturais na cuarentena vivenciamos a importancia de liberar os nosos medos e seguir mantendo equilibrio emocional a
través das expresións artísticas.
A Competencia Lingüística porque
tivemos máis tempo para ler e sentarnos e falar en familia ou establecer
momentos ao día de diálogo afable, respectuoso, tolerante en empatía ou
escoita activa, que é imprescindible para soster unha relación saudable e
constructivista.
A Competencia en ciencia e tecnoloxía porque seguro
que nos interesamos máis por aprender
de virus, propagación, medidas de hixiene, posibles solucións médicas,
vacinas, a importancia da investigación científica e a necesidade dunha boa
xestión dos recursos na sanidade para tod@s. Ter criterio para discernir como
os diferentes países do mundo están actuando ante estas medidas excepcionais,
que vai moi ligado a Competencia Dixital para estar informados da
crises sanitarias, económicas... a marxe da difamación e políticas tóxicas
partidistas, seguridade nos nosos dispositivos electrónicos e non dar por válidos
calquera contido nas redes, incremento das fake news, bulos, timos, privación
da privacidade, xeolocalización...
Forsaaaa e moito ánimo, agora en desescalada, pero recoñecendo que aguantástedes como campións
Acompañándovos neste sentimento de falla de vitamina N de natureza, nesta 6ª semana de confinamento, pechados nas nosas cunchas. Pensando en vos e nesas vivencias salgadas, moi, moi ricas e que deixamos a medias... A voar o maxín...
Neste voltear de días de endemoniada pandemia...
Dun xeito fresco e un tanto "apurao" fixemos unha navegación entre ondas salgadas de páxinas que dalgún xeito inspiráronos neste curso no noso fío condutor: A MAR
Quen quera ir de travesía en táboa en verán, que nolo diga. Se non pode ser en grupo con Nacho de Galisurf, pois non nos xuntaremos máis de 3 ou 4 e estaremos a máis de dous metros...
A mar toda é inmensa!
Proposta de xogo sensorial, colles un lote ou lotaso de libros, podes engadir algún de texto e tes que tocalos, sopesalos, ulilos e despois cos ollos pechados, tes que adiviñar o título de cada un. O teu lazarillo se non acertas pode darte algunha pista.
"La escritura es quizás el el mayor de los inventos humanos, un invento que une personas, ciudadanos de épocas distantes, que nunca se conocieron entre si. Los libros rompen las ataduras del tiempo, y demuestran que el hombre puede hacer cosas mágicas"
Este párrafo es de CARL SAGAN el científico y más grande divulgador de ciencia, hacía que todo pudiera ser comprensible y apasionante. Fue como un faro que sigue alumbrando nuevos horizontes de conocimiento. Como decía en COSMOS, en unlibro un autor, nos habla a través del tiempo y el espacio de un modo claro y silencioso, dentro de nuestra cabeza, directamente a nosotros...
E dese feixe de libros, imos quedarnos só con un, un bo peixe!
Moi recomendado paracompartir en familia. A amizade entre o pescaito e Manuel, un dos mariños que está facendo a marea do bacalao... e de chorar e chorei...
O libro é ideal para destripalo no noso Club de lectura, peeero mentras non podamos facelo en Zala... convidámosvos a facelo na sala das vosas casas.
Agora que os psicólogos e psiquiatras están a dicir que o comportamento dos nenos e adolescentes está sendo exemplar, este libro aínda ten máis relevancia. As veces na vida aproveitamos oportunidades de aprendizaxes enormes en momentos onde non veñen ben dadas.
Ogallá non tiverades que pasar por este sacrificio de estar nas casas tanto tempo sen poder saír, pero é o que toca e podemos enfurruñarnos, culpabilizar, vitimizar e tiranizar ou podemos aprender a coñecer ata onde somos capaces de chegar... Este é un libro do que sacar conclusións sobre aprendizaxes significativos na vida, e sobre como estás a levar esta situación de confinamento con alongamento...
QUE LIBRO NESTES MOMENTOS MELLOR DEFINE O TEU ESTADO DE ÁNIMO E SENTIMENTOS?
María Xosé, a Orientadora, convídanos a facer unha foto cun libro, léndoo con concentración ou aberto e coa mirada posta onde queramos imaxinar... Ese libro que elixamos ten que ser por algún motivo especial, polo que te fai sentir agora, por como te define ou conta algo de ti, da túa vida, das túas emocións... Algúns toleamos por ir ao mar, na procura de ondas que nos estabilicen ou devolvan eses subidones vitais, ese equilibrio holístico ao que agora temos que buscarlle substituto!
NAMASTE!
Como aprender a atopar benestar e agradecemento neste des-equilibrio?
Que cousas queremos aprender?
Descubrindo como facer mares e ceos con acuarelas, molaaa!
E un libro engaiolante: "Las palabras, que son a penas un soplo de aire; las ficciones que inventamos para dar sentido al caos o sobrevivir a él; los conocimientos verdaderos o falsos y siempre provisionales que van arañando en la roca dura de nuestra ignorancia."
Estamos gozando moito de esta viaxe polo mundo a través dos libros, con Vallejo quen fainos a pregunta: De todos os libros da historia da humanidade,
por que algúns se converteron en clásicos?
e cóntanos dun xeito moi ameno como os cereais e o papiro foron para Exipto como o petroleo de hoxe en día, mellor dito a.c (antes do corona virus). Os xuncos para facer papiro teñen as súas raices no Nilo...
Neses primixenios libros estaban recopilados todos os saberes na antiga Biblioteca de Alejandría, onde se fixo realidade a mellor parte do soño de Alejandro Magno: a universalidade, allí convivían palabras de gregos, xudeos, exipcios, iranios, indues...
No ano 2002 foi aberta a actual Biblioteca patrimonio da humanidade, en recordo de esa biblioteca babélica chea de libros ou metros de papiro clasificados e colocados en andeis. gual que agora navegamos por internet alí estaba todo...
Despois de ler este libro viaxaría a Exipto: na cabeza os papiros da Biblioteca, a illa de Faro, as falupas no Nilo, a cultura da morte coas pirámides e embalsamento, Deuses con cabezas de animais, maquillaxes, cabezas rapadas e perrucas, obeliscos con xeroglíficos... e gozaría dunha cervexa, alí inventaron esa bebida de cebada a que se lle engade lúpulo, agora hainas industriais e artesanais, pero foi en Exipto de onde é orixinaria, sen buscala por unha fermentación casual...
Ese era todo o mundo conquistado por Alejandro Magno despois de 20 insaciables anos ininterrumpidos de guerras para cumplir o seu soño de gobernar o mundo enteiro...
OS MAPAS TEÑEN MAR, TEÑEN TERRA...
Algunha vez sentiches afán ou un impulso, lendo un libro, ou mirando un atlas ou un mapamundi, por ir percorrer eses mares ou terras? Que chaman máis a túa atención? xeos permanentes, montañas, illas de coral, misteriosas selvas, ríos con fervenzas, ceos infinitos... De todos os lugares do mundo por cal sentes maior atracción? pola súa música, polo seu paisaxe físico e humano...
Atréveste a debuxar un?
Quizás é o momento de pensar que relacións establecemos entre o norde e o sur, agora que este virus di que non hai fronteira nin bandeiras que valgan... Como resolveremos ese interrogante está por ve
É de agradecer a reies, obispos e mecenas que fixeran estes encargos de pintar o mundo a estes artistas, son insólitos, fascinantes e dan boa conta desas épocas. Neste Europa e África do norte con rasgos humanos, curioso, aínda estábamos na idade media SXIV
Mapamundi feito por un veneciano SXVI, cun clasicismo grandilocuente,
un mundo con forma de corazón
Nesta Cosmografía tamén da mesma época Zeus e Marte presidindo e os ventos todos
Este planisferio do 1700 oi barroco feito por un holandés, esas paisaxes tenebrosos...
Este é o mapa de Galicia de Domingo Fontán que inspiró a Cunqueiro para chamala a terra dos mil ríos. Este xeógrafo na primeira mitade do S.XIX cun cabalo, caderno e algún instrumento cartográfico foi un adiantado a súa época, adicou máis de 20 anos da súa vida para realizar esta ambiciosa e científica obra, a primeira carta xeométrica de Galicia. Cunha precisión non superado ata que enviamos satélites ao espazo.
"Encontré la latitud de la Torre de la Catedral por más de 144 observaciones astronómicas de la Polar, y por otras 200 de Orión y por alturas meridianas del Sol", anotó dende ese simbólico punto de partida da Berenguela. Por se queredes saber máis do pensamento que lle levou a este home a cartografiar o noso territorio con absoluto rigor e dedicación
neste menguado curso 2019/20 ata que o virus mandou parar...
Todo, todooo ocurre en un momento... Setembro Waterpolobenvida aos novos esit@s!!
Outubro dándoo todo en SURF
Concienciandonos do que o mar fai por nós e nós????
Novembro habilidades ximnáisticas, parkour
pero sobre todo xa sabíamos ser grupo, non tanto eu, eu, eu... máis NÓS!!
Decembro escaladasuperados medos, gozando aprendendo ou tocando o ceo!
Requisitos previos para a Navegación a vela nun buque escola
Venres última clase do 2019 con 1ºA chegaba o Nadal
E coma sempre esquí ou snow , no reino das neves, en ja,ja,jaca...
E sen facer polo que non hai vídeo, por culpa dalgún aprazamento por cicloxénesis explosivas, e agora por esta endemoniada pandemia...
- Gala ALABAILA ou festa dos corpos libres, lamentamos moito que non ter fotos do proceso, estaba todo ben argallado, houbo moito esforzo, moito traballo colaborativo e resultaría xenial!!
- A dichosa ruta historiada en bici tan ansiada para coñecer a Amerhin.
- As rutas mariñas ata o faro de finisterrae no buque escola.
- O bautismo de surf para coñecer máis das mil caras do noso Orzán e Matadeiro: correntes, ventos, mareas, tipos de ondas e formación, seguridade na auga
- Rutas chulisimas en bicis pola maxia da contorna da torre, volei e futbito praia, bañito...
- Piragüismo en oza contra vento e mareas
- A baixada en rafting polo Ulla ou pura descarga de adrenalina
Recluídos bailamos con swinverguencería STAY HOME
aínda pensábamos que volveríamos a vernos despois de semana Santa...
Pero isto foi prolongándose. A ciencia está a dicirnos que aínda temos moito que loitar contra un inimigo que ten máis caras das que en principio creíamos. E nós sen perder os ánimos!!
E infinitamente agradecid@s a quenes están expoñendo as súas vidas
para que os demáis podamos conservar a saúde nas nosas casas.
Mentras esperamos que a ciencia avance e se mobilicen conciencias...
Bailaríns profesionais parisinos confinados falan co corpo, deste xeito tan lindo do
anhelo de LIBERDADE E PROXIMIDADE
Mentes activas en corpos forzados ao límite que loitan por ser perfectos e consígueno! Hai paises onde as ARTES DO MOVEMENTO! teñen máis relevancia nas escolas, na sociedade, na cultura, na vida... aquí na de na... ja,ja
Aquí completo porque admiralo anima, alegra o día!
Que partes do vídeo chéganche máis?
ou transmiten para ti o que está a acontecer en cada casa,
ou en cada caso desta endemoniada pandemia viral universal...
ARTE e corazón enchendo de significado soidades e penares.
Era unha sociedade do SXXI a.c (antes do Covid-19) hipercompetitiva e enferma, con escolas cheas de nenos con estrés, TDAH e outros trastornos de conduta, sedentarismo, migrañas, obesidade, ansiedade, depresión e medicación temprana. Tivo que chegar un virus expansivo galopando polo mundo enteiro, e converterse en pandemia cos humanos aillados, para ter que darlle unha volta ao concepto de SAÚDE, e entender que nin o sol nin a mar nin o aire nin os virus teñen fronteiras. Os nenos pechados nas súas casas botaban en falla sobre todo os recreos vivos e bulliciosos cos seus compañeiros de xogos e de vida, e compartir razóns e emocións por absorber saberes e saciar curiosidades e inquedanzas. Precisábamos a volta a natureza, a carencia desa vitamina N de Natureza que proporciona gozar do movemento ao aire libre e abrazar a vida, aturar iso foi moi duro de levar.
"STAY HOME" SWINGmedo
Compartindo imaxinación, sentido do hamor e umor e creación en Zala neste
mundo tan absurdo e tan MARabilloso a vez...
Para saber falar co corpo non hai que ser bailarín profesional, a linguaxe coa que máis falamos ao longo dun día os seres humanos é a lingoaxe corporal. Por iso é moi importante coñecer e saber interpretar as posturas, expresións, xestualidade...
Gozar bailando ou deixarse levar pola música xogando co corpo é absolutamente terapéutico.
A materia menos relevante, convirtíuse de repente na única importante, a saúde é o que máis importaba. En EF e hábitos saudables os nen@s estaban acostumbrados a integrar corpo-mente e emocións. Pechados nas súas casas eran coñecedores da importancia do movemento, dos procesos creativo artísticos musicais, poéticos, plásticos para coñecerse mellor, para sacar para afora os seus propios pensamentos e sentimientos, e tamén as técnicas de respiración-relaxación para atopar acougo nesta desestabilizadora situación. A lectura comprensiva e cine compartido e as visitas ou espectáculos virtúais tamén axudaban, pero sobre todo o humor.
Neste curso 2019/20 a.c o tema interdisciplinar que desenvolvimos en todas as materias e eventos festivos foi : A mar . Moitas vivencias quedaron no aire en suspensión, polo maldito virus, aínda asi algo perdurará, porque a colleita das mareas as veces é a máis longo prazo.
Ogallá este parón servira para repensar unha lei consensuada de EDUCACIÓN onde importaran os saberes competenciais en vez de enciclopédicos. Pero xa vemos que nin ante esta situación tan complicada están pola labor do entendemento, seguen na súa confrontación política pensando nos réditos partidistas.
Aplausos tamén por vos... ÁNIMO familias!tedes uns fillos macanud@s! E agradecemos ESOS chutes de felicidade desbordante e idealismo adolescente que son o máis bonito e potente do mundo, compartir esa vida nas aulas é a mellor e máis bonita profesión do mundo.
DESEXANDO QUE PRONTO PODADES VOLVER SENTIR
CHUTES DE NATUREZA EN VENA
E como cousa de encantamento fun polo aire
e vin polo vento...ja,ja
Fixádevos no xogo de luz e sombras. Por que as sombras "desobedecen"'. En Helsinki ou Cuba como variaría o tamaño da sombra? En que punto cardinal está o sol ao mediodía no HN? Cal é o día do ano onde a sombra é a máis pequena? e a máis grande? Algún viu estas noites Venus espectacular?
Propoñémosvos un xogo sensorial en familia. Despois destes días tan domésticos, nalgúns momentos tamén salvaxes...ja,ja És capaz cos ollos pechados cun pano, e acompañad@ dun lazarillo, percorrer toda a casa, e recoñecer cada recuncho e cada obxecto no seu sitio? A vista é un sentido tan voraz que anula os demais, non é facil, intentádeo! e que o lazarillo sexa de confianza...ja,ja
Fas cada día algún saúdo ao sol? para coñecer máis o teu corpo e axudalo a atoparse mellor, ou outros alongamentos con respiracións para desbloquear tensións? Neste enlace tedes táboas para traballar de forma pautada a flexibilidade, segundo deportes, grupos musculares, especiales para dor de espalda... podes personalizar a túa táboa, os beneficios son:
Xa tes a túa música favorita? para alegrarte estes días de privación de movemento e sobre todo de primavera ao aire libre. Estes ne@s de Mamá África teñen moitas carencias, pero tamén van "sobraos" vivencias xogando,bailando, vacilando e gozando ao AIRE LIBRE!... este tema é moi luminoso, alegra o día bailalo varias veces seguidas en bucle dándoo todo, e esa cara dos nen@s
son felices, lo petan!
NATUREZA EN VENA! en tempos de non poder saír de casa. Busca unha foto túa na que esteas absolutamente conectado e poseíd@ polo poderío da natureza. Que emocións te veñen recordándoa? Con quen estabas? Que facías? Que estación do ano? Hora? Se queres compartir foto natureza, debuxo, poema ou vídeo baile inspirador envíanolo porfaaa
Poderías facer un debuxo a acuarela, ou...
E un poema que falen deses sentimentos e dalgún xeito revivilo, regozalo?
VOLTEAR DE
DÍAS
Voltear de
días
voltear de olas.
Equilibrio
pura energía.
Fantasía,
poder
elevación efímera.
Agua, cielo
volar sin alas.
Fugazmente
grandiosa.
Gracias, vida!
Gracias, mar!
O SOL impulsa o vento, o vento impulsa o mar, e A MAR impúlsanos a nós... E mentras non podamos viaxar físicamente a vital Costa da Morte, démonos vidilla CAMARIÑANDO...
da man de Luz nese Luar na Lubre... viaxemos emocionalmente!
Unha compa do insti hoxe saudándome ou desexándome saúde, e ambas pensando en clave de agradecemento. Eses deditos estaban en you tube, bonita idea!
Se non pode ir a montaña, a montaña vai a súa casa... ja,ja
E para que xoguedes EN FAMILIA movendo o cú, aquí tedes esta idea moi chula:
Elaborade o voso taboleiro e podedes seguilo tal cual, ou meterlle variantes como saltos sobre o pao da escoba a diferentes alturas, traballo de equilibrio, forza de brazos e abdominais, planchas, burpees, se tedes un can podedes empregalo nas sentadillas...ja,ja pobriño
E comezamos replicando esta cadea de retos poéticos feitos neste uniVERSO de enclaustramento por pandemia.Se alguén te reta tes que facer un poema en 48hs. https://www.yorokobu.es/inversos/
Inspirándonos nestes versos de Jota Santatecla moi atinado e chulo para este viaxe interior que faremos en Semana Santa. Xerando poesía como defensas contra este maldito virus e viaxar co maxín nas distancias...
Distancias
La noche, un espejo paciente
que late con el don de los aplausos.
No importan estas maletas vacías,
sólo restablecer lo que nos une. (...)
Nerea Delgado amosa no seu instagram unha sensibilidade e intelixencia dignas tamén de aplauso. Cada unha destas frases súas son unha micropoesíaenorme.
"No nos vamos a caer,
nos han
crecido alas en todas las cicatrices."
"¿Estás sintiendo cuánto te pienso?"
“Que todo acabe, para que todo
empiece"
"Tengo miedo, pero también tengo
canciones"
E falando de contos e cantos, a nosa Dire, Estreliña da claridadedesexounos aos compas unha feliz semana Santa con estas fermosas verbas de
Celso Emilio Ferreiro
Si un intre só
conquiro darvos folgos
co meu canto,
ficaréi moi contente
e non perciso
máis
nada.
E Antonio García Teijeiro aquí en POEMAR O MAR
Quero chegar ao mar
(se está fuxindo)
para abrazalo.
Quero chegar ao mar
(e que non fuxa)
para agarralo,
Quero chegar ao mar
(se está durmindo)
para arrolalo.
Quero chegar ao mar
(se está chorando)
para alegralo.
Quero chegar ao mar
(se está celoso)
para bicalo.
Quero chegar ao mar
(se está berrando)
para calmalo.
Quero chegar ao mar
(se está perdido)
para inventalo.
Quero chegar ao mar
(se está volvendo)
para gardalo.
"ESPERANZA- que é un nome ben bonito- e ánimos a todos; o meu agarimo, miles de bicos e apertas no desexo, que logo chegará o momento de podernos bicar e apertar na realidade. De novo, o sol - aínda que chova- volverá iluminar a Nosa Terra." (Ángel Carracedo é profesor, catedrático e investigador de xenética e un gran divulgador de humanidade e ciencia)
María Xosé, a profe de galego, enviounos esta esperanzadora pomba.
Tamén comezou infectar con poesía, retando a Neli que a súa vez continóu o contaxio. Con este salseiro de amor e gratitude para que flúa o pensamento positivo na tribu zalaética dinos:
SEGUE ADIANTE
Apóiome no mar
das túas verbas de amizade
que me din:
segue adiante.
Apóiome no amencer
das miñas verbas de amizade
e dígoche: amiga, amigo,
segue adiante.
Grazas polas túas ondas
de agarimo
nos bos intres
e nos malos,
grazas polo ronsel que creamos
coas verbas,
cos feitos,
con cada alento.
Grazas e
segue adiante.
Mentras con este poema recordando a Aute, Conchi reta a Mario (1ºA) Elexinte porque foi bonito compartir contigo o proceso Alabaila, aínda que o papel que facías non era para gañar simpatías... e ti terás que contaxiar e espandir virus poético ata chegar a unha pandemia de poesía zalaética...ja,ja
UN SLOWLY WITH YOU
O tempo medido doutro xeito
silenciadas aulas e alabailas.
O tempo medido por cancións,
e voces de poetas sempre vivos,
que morrían por bailar un slowly.
O tempo a tempo, ou a destempo,
cuarentena na casa, confinados,
confiados do valor dunha lección
que non se aprende nos libros.
Quiero bailar un slowly with you... Que é o que vos di a vosa titora a cada un de vos, que ten morriña de vós
STAY SAFE! STAY HOME! Así é como soa AUTE
E Mario infectou de poesía a súa titora
Conchi tamén infectou a Nacho (Galisurf) o profe que fai do surf un momento de plenitude ou espíritu ALOHA! Aí vai o seu poema para nós:
ESENCIAL
Una casa y sus cimientos
tú y tus raices que plantan,
sueños que brotan.
Y vientos que mueven montañas,
que bañan Mares en sus Ríos,
tus pensamientos, en agua salada.
E a Luisiña (Luisa Abad)que foi a anterior Orientadora en Zalaeta, xusto antes de María Xosé, ela é mestra de paixón e poeta de vocación e estes versos dan boa conta desa bipolaridade, esperanzadora e desacougante a vez, é o que toca...
TOCA MIRAR CARA DENTRO
Toca mirar cara dentro
alí onde se agochan
un feixe de confusión
e tan poucas certezas.
Vese un corazón
que gallopa inconsciente
polo último tramo do camiño
nun espellismo de felicidade.
Golpea nas tempas
coma vento e choiva
coas teimas polas que seguir loitando
incansable
na colleita de esperanzas
en aceptar o que é imposible de modificar
pensar, sentir
que o tempo vivido está
cheo de forza
empurra cara adiante.
Neli e os compañeir@s que retou:
E Mario (1ºA), que precisa sentir a vida estando dentro dela, non como espectador pechado na casa, pasounos o seu poema onde non disimula o seu malestar a punto de tolear... Ánimo Mario, oxalá non fixera falla pasar por isto, pero é o que toca, que isto nos faga máis fortes e disfrutones...
CANSO
Xa estou canso da cuarentena
que pena!
quero sair xa da casa,
e non mirar a rúa
tan só a través da xanela.
Veñaaa con fortaleza ou disciplina FÍSICA- MENTAL- EMOCIONAL, con responsabilidade, sentidiño e moito HUMOR, e sobre todo CONFIANZA gañaremos esta batalla como xa gañamos outras! Deixar que o corpo fale e exprese emocións é moi liberador e terapéutico, a mover o cú!
Que te meto virus...ja,ja
Todos llevamos un niño dentro, a algunos se nos nota mucho Nestesentido é unha gozada ver estes nen@s, como cuerpean, danzan, cantan, vacilan,
mirade os seus sorrisos, non vedes que os verdadeiros maestros da vida son eles?
A práctica de HÁBITOS SAUDABLES
agora é a asignatura máis importante! Esta música de MAMÁ ÁFRICA pode servirnos para comezar o día cun sorriso e inspirarnos bailar. A mellor mediciña: chutarse serotonina e dopamina en vena, as hormonas que provocan ben estar, tranquilidade, alegría, satisfacción e goce. Hai que baixar os niveis de cortisol porque o que sobra é estrés ante o descoñecido, sobreinformación, bulos, medos... Fora pensamentos negativos e co que estamos vivindo e sentido, aprendamos algo de saúde persoal e social.
CAL É A TÚA MÚSICA FAVORITA NESTES TEMPOS DISTÓPICOS?
Con cal te das máis vida facendo exercicio, circuitos de condición física, bailas coa túa familia? Facemos outro vídeo colaborativo? cada quen coa súa música en situacións de traballo fitness ou habilidades ximnásticas con mesas, sillas, sofás, colchóns...
O primeiro vídeo de swinverguenciería das nenas en chegar foi o de... Marina, xenial! GRAZAS!
O primeiro vídeo de swingverguenciería dos nenos en chegar foi o de... Javi, xenial! GRAZAS!
E o primeiro en chegar dos profes foi o de... Ana, ela non actúa, ela interpreta!! e de tal palo tal ardilla... obviamente moita swinverguencería nesta profe que polo que amosa tamén sabe contar historias co corpo na casa, xerando a mesma expectación e admiración que na aula.
Enorme, brutal, DIOSA!
https://www.youtube.com/watch?v=SZHUTu5yxYk
SIGNIFICADO DE TER MOITO SWING
Máis que ter moita técnica de baile, é que cando escoitas unha música, os sons provocan en ti unha resposta motriz, de acompasarte, os pés, a cabeza, o corpo ao ritmo inundándote dun xeito natural e persoal. Hai temas que che fan flotar ou sentir que estás nun espazo-tempo máxico. A música é algo máis que matemática é sentimento en vena!
No estilo SWING(Jazz) hai un movemento arriba e abaixo de boucing como botar un balón e o rockstep ou botar un pé para atrás como para impulsarte, e os músicos de dan moito groove, e fan breaks con improvisacións... é unha gozada bailalo en parella establecendo beroll ou xogando dun xeito cambiante e vacilón a asumir ser leader ou follower... molaaa!
SIGNIFICADO DE TER TUMBAO...
A Cubanitis é unha infección vírica altamente contaxiosa, aínda non chegou a ser pandemia...ja,ja de cubanía; vivir e bailar ven sendo o mesmo é sentir e gozar, a pesar dos atrancos, bo humor e moito amor "mijit@" na procura das mellores solucións posibles."La consagración de la primavera" conta como Vera, bailarina rusa que na revolución de comezo do SXX marchou para Cuba, imparte alí clase de ballet clásico. Un día quere saber como bailaría un negro afro-cubano esa música de Tchaikwoski e queda tan impactada... pensaba que ela sabía bailar... tiña moita técnica pero... Será que non tiña tumbao: "Esa negra tiene tumbao"é que camiña con gracia ou en estado de gracia cando baila...ja,ja mola intentalo aínda que en versión rostro pálido... ja,ja
O estilo Salsa que é como en Europa chamamos ao SONque veu da percusión primitiva de MAMÁ ÁFRICA, máis o punto guajiro, todo iso mesturado co jazz americano, dando unha riqueza afrocaribeña sin igual: son montuno cubano, que emprega como patrón rítmico a clave de son 2/3 ou 3/2 cun contratempo, a rumba, danzón, guaguancó, mambo, guarachas, conga, bolero, chachachá...
SIGNIFICADO DO REGGEA EN JAMAICA...
É un sentimento cultural jamaicano de animosidade, supervivencia e loita, que é o máis fascinante de bailar que é darte poder, siiii, moito power!! Cos pasiños de step-touch ou xunto separo, simples ou dobres, adiante, atrás, algún xiro e que o que che pete...adiante1!
Ten unha cadencia lenta e rítmica envolvente e suxerente, deste derivan máis rápido o ska e o rockstedy. Tamén é a mistura da cultura de MAMÁ ÁFRICA, o caribeño máis os ritmos estadounidenses: Rhythm&blues, Rock&roll e Soul.A fusión das culturas trouxo
Arriba o ánimo compas!
Hai quen conta un día enteiro desta distópica cuarentena con moita swingverguencería, e todo nun minuto...ja,ja grazas Ana grande! profesora de apoio arriba, na aula, ou onde faga falla
Outras contan como dándolle a cabesiña seguen pensando en acurtar as distancias cos seus alumn@s e a vez facendo tarefas domésticas, como unha regadeira esta tecnóloca...ja,ja Grazas Paz grande!
