Escalando sentes medo pero tamén subidón superándoo, chegar ao ceo... tes que probalo!!
Grazas aos AMIs Mariquiña, Félix, Elena e Chicho por transmitirnos en pequenos grupos as claves da ESCALADA DEPORTIVA e facernos felices nas alturas. E a Kanka e Rozalén por facer estas cancións "para nós..."
Es quen de superar medos? Que che fai feliz?
Foi moi bonito sentir comunicar a Félix a súa paixón polo fascinante mundo da montaña. Contóunos aventuras e desventuras que foron xurdindo na súa última gran expedición ao Himalaya na India, ao Thalay Shagar. Facendo reflexións deportivas e máis sobre a procura da consecución da felicidade e a realización persoal... A ter moi en conta nesta etapa vital da adolescencia. Contestando as preguntas que lle facían os nen@s dende a humanidade e humildade cun profundo respecto a natureza dentro da cal os seres humanos formamos parte dela.
AMI: http://amimontanismo.es/tag/felix-criado/
Non vos perdades o vídeo da Expedición Talay Shagar 2015:
Recordemos a frase inspiradora de Félix para saír da zona de confort e ir explorar
outros mundos posibles...
Alguén que sabe estar a altura e nas alturas...
Se queres algo ao sofá de casa non vai vir...
Busca en ti mesm@? De que queres encherte? Como queres medrar? Que fas para ser feliz??
Queres abandonar a pasividade, medos aos cambios, preguiza...
Neste programa de Rtve2 TIPS podes ver a maneira de visualizar cales son as cousas que tes que cambiar na túa vida para sentirte máis satisfeit@ e destemid@!!
Esta tribu vive a marxe da sociedade, non van nin ao cole, nin ao insti,
son entrenados e educados dun xeito espartano...
PROXECTO
DE INTERVENCIÓN EDUCATIVA A TRAVÉS DO CINE
UDI: “Captain FANTASTIC”,
conMÓVETE!!”
Que pode aportarche a visión desta película?
ANÁLISE: Educar
admirando e intentando comprender CINEDIVERSO, nesta peli POTENTE DISCURSO ANTISISTEMA!! USA é
consumismo desaforado produto dun capitalismo competitivo salvaxe, poderío
armamentístico e apabullante dos ricos... cultura da comida basura e centros
comerciais con cine de bos e malos para espallar o seu way of life, TV, vídeo
xogos...Pero tamén é un país onde xurdiron a maioría dos experimentos sociais
alternativos, movementos contraculturais e de toda índole... e pelis deli deliciosas como esta (non imos dicir interesante...ja,ja)
Noam Chonsky marcou a este pai nese
sentimento romántico naturalista de pertenza a unha tribo ao marxe dos cánones establecidos do capitalismo. Pon en tela de xuizo os dogmas do cristianismo, e
celebra un nadal alternativo... Entrena duramente aos seus fill@s dun xeito
espartano e edúcaos noutros estándares
ou parámetros, para formar adultos reflexivos con xuízo crítico, que non pensen ou fagan por imitación e inercia ó que fan os demais.
VIVIR COMO OS INDI@S NUN BOSQUE... É O PARAISO??Ou é mellor ter unha familia estruturada, estupenda e convencional e gozar de estabilidade nun
entorno acomodado, nun mundo tecnolóxico- robótico e global e
estudar en Standford...??
-
Gozan de saúde e condición
física co “paleotraining”? Que pensan
cando ven tantos casos de obesidade? Que diferencia hai entrenar para “olímpico”
ou na tribu?
- O
corpo “de élite” con ioga, a educación musical e filosófica compoñen unha
educación integral (corpo-mente-emocións) de calidade? Ou botas en falla
algo? - Por que senten tanta fascinación polo seu
pai? Se ó que fai podería considerarse maltrato infantil e sacarlle a
custodia por irresponsable?
- Por
que se rebela algún fill@? Que é sentir culpabilidade? E culpar a alguén?
- A
familia estruturada e normal da súa tía pon boa intención, peeero… quenes están máis incómodos?
- Cres que os avós debían quedar cos fill@s
porque con esa forma de vivir alternativa “Nunca estarán preparados para o
mundo real”??
- Que opinas das endorfinas na fase de
imbecilidade transitoria do enamoramento?
- Algunha vez nunha fervenza ou fluir de
auga de río… te limpaches todo o lixo emocional para pensar dun xeito máis
positivo e actuar da mellor maneira posible?
-
Escalando para superar a dor e o medo que palabras “máxicas” lle dan forza?
-
Como era a personalidade da nai dos indiecit@s?? Nin o amor , a natureza, nin
a mediciña pudo axudala a seguir vivindo… Por que?
–
Que dis da celebración de Chonsky cunha exhaltación do mito de Robin Hood?
–
Hai que deixarlles correr riscos aos fill@s ou é mellor darlles seguridade sempre?
Hai que dicirlles as cousas
edulcoradas ou hai que falarlles como se fosen adultos? Como viches a clase
de educación sexual? - Que che parecen os consellos que lle da o pai antes de que marche o fillo a vivir a súa vida, ou á que el elixíu?
– Cres que serían capaces de sobrevivir como
xente normal, ir ao cole… E ti,
PODERÍAS SOBREVIVIR UN ANO ENTIERO NUN BOSQUE?
Se souberas que só che queda un fin de semana de
vida, que farías? A onde irías? Desta forma de pensar chegarás a túa esencia, ó
que de verdade consideras realmente importante na túa vida, ou ó que realmente
che fai sentir
BRUTALMENTE
FELIZ!!
Dende os comezos dos tempos os homes que corrían sobrevivían...
Logo foi por outros motivos... CALES?
Peero tiveron que mudar os tempos ata que a ciencia, a sociedade deixou atrás os prexuizos e aceptóuse que correr tamén era saudable para as mulleres...
é que era un dereito da muller correr se quería!!
Emma Watson:"La carrera sigue en pie, todos los días, de todos los años de nuestras vidas, pero vamos a cruzar la línea de llegada. Nadie nos puede parar".
De feito hoxe están tan superados eses prexuizos ???
A ningún home que corre pouco o mal lle chaman nenaza...???.
Sabemos que tod@s estamos capacitados para correr ben...
vídeo género: HUMANISTA!! de Emma Watson para dar que pensar
A principio de curso tod@s corremos para autoavaliarnos e coñecer cales son as nosas posibilidades, limitación e motivacións...
És capaz de correr unha milla?
Que é unha milla para os romanos?
Por que unha milla?
Por onde imos correr?
En vez de correr vale patinar?
E andar en bici? E bailar?...
E xogar ao fútbol?... Todo no seu momento...
Aínda que o teu non sexa correr ao "Forrest Gum"... pregúntate se estás satisfeit@ coa túa vida?
- És unha persoa fisicamente activa por gusto?
- Descansas ben?
- Como comes e como te alimentas?
- Sabes estar sentad@ tropecentas horas ao día?
- És quen de ter o depósitos deATPscheos? (muscular e espiritual)
Estimad@s alumn@s, familias, titores, compañeir@s, a educación sen EDUCACIÓN FÍSICA non ten sentido ningún!!!!!
POR QUE DARLLE VALOR A EDUCACIÓN FÍSICA?
Porque implica movemento, accións, toma de decisións, habilidades sociais e traballo en equipo, xestión emocional ou motivarse e superar a frustración, na búsqueda da superación!!
O poder de educar na cultura do AÍNDA NON!!
O PODER DE CRER EN TI,
DE CRER QUE TI PODES SER MELLOR!!
Non podes influir no comportamento do mar, non podes deter ou cambiar as ondas…Pero si podes APRENDER A SURFEAR NAS ONDAS E NA VIDA…
ELOXIANDO NON SÓ INTELIXENCIA, TALENTO OU RESULTADOS,
O MÁIS IMPORTANTE é o PROGRESO e o PROCESO!!
Escoitar a Carol Dweck neste TED da moitas ganas de facelo ben, porque siiiii podemos ser máis intelixentes se queremos selo e loitamos por superarnos!!
Con MENTALIDADE DE DESENVOLVEMENTO PERSOAL, ou sen temor ao fracaso, sen necesidade de facer trampas, buscar outr@s peores que min para sentirme ben eu, ou fuxir das dificultades por medo ao error e ao que pensarán e dirán de min, hostilidades...
Podemos redefinir o esforzo e a dificultade para axudar aos nen@s a medrar fortes, resistentes, competentes, e seguros confiando nas súas enormes posibilidades!!
Alumn@s, familias, profesores, titores, orientadora, xefa de estudos, e dirección!! Aínda non o fixemos suficientemente ben!! Aínda temos moit@s rapaces aos que non lles cambiamos a vida a mellor, que teñen sensación de fracaso...
En EDUCACIÓN FÍSICA baseamos as nosas prácticas reflexivas nos seguintes principios:
1- Educación integral para a saúde e o benestar social
2- Esforzo e superación persoal no ámbito físico-intelectual e afectivo social
3- Confianza nun mesmo e nos demais
4- Cooperación e satisfacción persoal
MÓVETE!!
Plans e accións para o fomento da actividade física e
contra o sedentarismo en galicia:
Valeee, preparad@ para buscar información e facer argumentacións e refutar estas afirmacións:
- "A EF é totalmente prescindible, déixate de correr, saltar e bailar, e ponte estudar matemáticas e lingoa que é o que de verdade importa" - "Mentras teña intelixencia ó corpo a min non me preocupa o máis mínimo" - "Molesto en clase, pero saco boas notas , a min que me importa que os meus compañeir@s non aprendan, ese é o seu problema" - "De sherpa no Himalaia quero un bo guía, estou a xogarme a vida. Pero dun profesor podo non fiarme, total para ó que me ensina" - "Corres como unha nena... e todos os sabemos como corren de ridículas as nenas" - "Nos xogos olímpicos de Río 2016 enriquecéuse o país e os atletas que participaron"
Vai procurándote información para ir facendo un guión, porque terás que facer unha exposición oral de 3´en clase aos teus compañeir@s!!
Xa sabes que actividade deportiva vas facer este curso, aquí no insti tes estas opcións:
A motivación para facer deporte, chegues a onde chegues, está nese proceso de superación persoal; darte valor asumindo retos e loitando polo que desexas conseguir na vida. "Detrás de cada liña de chegada,
hai unha de partida,
detrás de cada logro,
hai outro desafío"... (Madre Teresa de Calcuta)
O verdadeiro espírito do deporte, a súa esencia, baséase nos principios de saúde, valores éticos, superación persoal, solidaridade, elegancia, educación. Nunha olimpiada do S.XXI priman outros intereses: facer espectáculo e diñeiro... aínda que tamén hai momentos conmovedores...
Espallemos Leccións de corazón e mellor educación se queremos facer un mundo máis humano, tranquilo e agradable...
Ser o humano máis rápido do mundo e dar espectáculo, quere dicir que corres máis rápido que ninguén e que vas sobrado e con corpo para sobreactuar e posturear...
Deterioro da credibilidade do COI, federacións, políticos...todo vale, codicia, corrupción, sospeitas, doping, cinismo nun mundo globalizado hipercompetitivo, e o seu espello o deporte
Localiza unha imaxe ou vídeo dun deportista destes xogos olímpicos e gárdaa na túa capetiña de Educación Física no escritorio, co nome de arquivo: Río 2016. Fai un pequeno guión para facer unha exposición de 3´. Tes que contarlle aos teus compañeir@s que deporte e historia detrás dese deportista chegóuche máis, deixóuche máis pegada, fíxoche vibrar, emocionar, alegrar, chorar...
Ponlle un título que teña gancho, exemplos de títulos de xogos xogando coas palabras:
"Brasil: con máis glorias que penas" "Ritos e retos dos deuses olímpicos" "Audacia e audiencia televisiva" "De Comanecci a Bayle, ou do branco e negro ao color" "Javier Noia vivindo o triathlon sentado nun sofá..." "De tal palo tal astilla"
Poñamos ollo nas nosas supernenas: Mireia Belmonte, Carolina Marín, Malalen Chourrant, Ruth Vieita, Eva Calvo, Lydia Valentín, Teresa Portela... as chicas de rítmica, baloncesto... cada vez máis e mellores... PARABENS!! Se o Barón Piere de Coubertein levantara a cabeza... se sacaría o sombreiro...ja,ja
Sen duda Simon Biles deslumbrounos no ámbito deportivo e humano
Interesante artigo publicado na Voz do prestixioso pedagogo José A.Marina:
OPTIMISMO EDUCATIVO
Para resolver los problemas educativos solo hacen
falta dos cosas: conocimientos técnicos y decisión política. He
propuesto a los partidos políticos el objetivo 5-5-5. España puede tener
un sistema educativo de alto rendimiento, equiparable al de Finlandia
en el plazo de cinco años, dedicando el 5 % del PIB y consiguiendo cinco
metas: - 1.ª Reducir el abandono escolar al 10 % y aumentar al 85 % los
alumnos de secundaria postobligatoria
- 2.ª Elevar el nivel de los
peores estudiantes
- 3.ª Subir 35 puntos en las pruebas PISA
- 4.ª Atender a los alumnos con necesidades educativas especiales, bien por
dificultades de aprendizaje bien por altas capacidades; y
- 5.ª Cambiar
los currículos acortándolos e introduciendo en ellos las llamadas
destrezas del siglo XXI.
¿Vamos a conseguirlo?Solo si los ciudadanos lo
exigimos con tenacidad y contundencia. Necesitamos un pacto social y
político para la educación, pero a pesar de que todo el mundo dice estar
dispuesto, no se alcanzará si no se adopta la metodología adecuada. No tenemos tiempo que perder. Corremos el riesgo de gastar otra legislatura en peleas irrelevante sobre si son galgos o podencos. Hablando de animales, a veces parecemos burros...
Y PESIMISMO DE UNA MADRE...
María Luisa Carrillo es ilustradora, escritora y, ante todo, madre..."Enhorabuena hija, por tu nota en Selectividad. Perdón por tu infancia perdida...
Maldita sociedad esta que no sabe sino correr. Que solo se mide en resultados, que no tolera el fracaso, que no acepta sino a quienes ella ha moldeado y considera merecedores de unos resultados que solo ella otorga o deniega.
Qué pena de infancia, relegado el tiempo de los niños solo a la jornada escolar y a un sinfín de estímulos a través de extraescolares y vivencias dirigidas. Todo destinado a tener niños que no paren nunca. Niños hiperestimulados, niños compitiendo, niños en constante carrera… Carrera que a veces presenta más obstáculos de los que debiera, en un intento de ser competitivos y sobresalir, para asegurar unos futuros resultados y posiciones.
En el camino, han perdido un importantísimo bagaje emocional. Se han privado de jugar en la calle, han perdido trabajar habilidades sociales con adultos, con otros niños, ir a las tiendas, interactuar, aprender a ser independientes… Comer un bocadillo de chorizo en la acera, hablando con los amigos. Montar en bici, tener un perro y correr con él… Los horarios se han tragado a nuestros niños. Los niños han sido mini-adultos. Los juegos que han conocido han sido los del ordenador, tablet, etc. Los padres no son verdugos, son víctimas de la difícil conciliación… y esto se extiende a sus vástagos… o mejor dicho vástago, porque también las familias las dicta la sociedad, tiempos estos en que se tiende a tener un único hijo. Qué pena, que además, se vean privados de tener hermanos..."
"Lo que de raíz se aprende nunca del todo se olvida..." Homenaxe aos nosos maiores, e aos nosos maestros...
E a todos os maestr@s comprometidos e apaixoados que nos contaxiaron a súa paixón por sentirnos alguén na vida, ou como facer unha mellor vida nun mellor mundo!! "A sociedade é moi inxusta, mal reparto de riqueza, sensibilidade, capacidades, posibilidades... A educación requilibra e fai máis grande..."
Descansa, renerxetízate e non deixes de bailar, viaxar en bici, quererte, gozar da natureza... E SER FELIZ!!
Nun contexto físico
A EDUCACIÓN física non vai de reproducir e repetir patróns correctos de movento. Vai de traer a cabeza posta... E ante os retos motrices, probar, buscar solucións, interpretar, validar, e tomar decisións intelixentes!!
É dicir, son situacións en movemento onde o alumno ten que percatarse e diferenciar
descubrindo na práctica cales son os fundamentos ou claves da súa saúde, da felicidade, dos xogos, deportes, bailes, técnicas de relaxación e autoxestión emocional... aplicar as aprendizaxes na súa vida real!!
Hoxe en día non importa ó que sabemos, se non ó que ti sabes facer co que sabes. Que te apaixoa?, que te engancha e fai mellor persoa?, onde procuras os teus "superpoderes"... Por iso dicimos: Sal fora, xoga, comparte, aprende, goza da natureza, dos compañeir@s que enriquecen a túa vida... E tí, que aportas ao grupo??
Deixade a vosa pegada como grupo!! , danos algo, saca para afora, luce, marca a diferencia e lidera a compañeir@s con máis dificultades...
A educación é un proceso de dentro a fora!!
Por iso é tan importante a EDUCACIÓN FÍSICA!! Preguntémoslles a os adolescentes: Por que dúas sesións de 45´ a semana
saben a pouco?? E isto é o que contestaron: "É MOITO CÚ NO ASENTO E POUCO MOVEMENTO..."
A felicidade non é ningunha frivolidade, é a túa saude
(mental-física-emocional)
"AS CLASES VIVIDAS CON EMOCIÓN DAN MOITO SUBIDÓN"
Sabemos que os baremos ou estándares que se empregan para medir o éxito (fama, o poder e o diñeiro) no mundo están totalmente desfasados...
E que non foi posible desenvolver as competencias básicas da loe nin será coas COMPETENCIAS CLAVE da lomce coas esixencias do actual desmesurado e inaxeitado curriculum. Non é humanamente posible!!. Por unha banda din "os reformadores" que a nota non é o máis importante que son as competencias clave???? Cando na práctica o único que importa é a nota, que é o que lle importa a un profesor, e demanda a familia do alumn@ para a selectividad, reválidasss... para estudar un ciclo, ir a universidade... O único que segue importando é unha nota!!! que peeeena!!!!!
E onde quedan as necesidades reais dos moz@s??? Onde queda relegada a cidadanía a humanidade, a diversidade, o tempo para xogar e compartir na natureza, a vida real dos nen@s e satisfactoria....????? Ou seguimos fabricando e medicando aos cada vez máis TDAH??? E cales son as realidades dos nosos institutos??? Formación do profesorado e valoración social do noso traballo???.... Facemos ó que sabemos e podemos, dende a humildade e con enorme ilusión e gañas de superación!! Asi que motivémonos!!!!
Sen o ingrediente da MOTIVACIÓN, sen asumir retos, non hai prácticas significativas, polo que:
- Traballamos dun xeito interdisciplinar e en equipo
- Valoramos máis o esforzo, a xente que intenta superarse, non tanto o resultado.
- Queremos alumn@s activos, responsables para traballar con autonomía e criterio propio. Fomentamos a autoavaliación segundo rúbricas e a disciplina positiva.
- Con sólidos principios humanísticos e cívicos, cremos no benestar social e confianza, fomentamos que o alumnado máis capaz e con máis habilidades motrices e sociais axude aos compañeir@s con dificultades para establecer lazos entre compañeir@s.
- Desenvolvemos contidos útiles para que podan aplicalos na súa vida.
- Escoitamos ao alumnado e temos en conta o seu grado de satisfacción. E na medida do posible, seguimos as esixencias desmesuradas e ireeais do curriculum oficial a vez que temos en conta a realidade dos adolescentes: necesidades,gustos, preferencias, diversidade ou humanidade!!
Como podemos potenciar amotivación intrínsecados adolescentes mellorando as nosas prácticas? Mais e mellor EDUCACIÓN FÍSICA:
E a frase máis "mítica" (tópicazo ou trendin topic) de EF:
"Profe hoy no puedo hacer GIMNASIA...???
Se fora fácil facer GIMNASIA faríamola tod@s... Este deporte individual é moi moi esixente, tanto no ámbito motriz como de ter cabesiña e de xestión emocional. Os xuices queren a perfección, cando a perfección non existe... bueno si chámase Nadia Comanecci (é ista si que é un mito). Nós tamén temos alumn@s 10 en EDUCACIÓN FÍSICA!!
que fan, ou non "GIMNASIA"...
Anail grazas por compartir con nós este "aparatoso" vídeo, pero sobre todo polas aportacións ao teu grupo, deportivas, artísticas e humanas!! Ti e tod@s os que cultivades paixóns tan esixentes tedes un meritaso enormeeeeee!!!!!!!!!! Sacar tempo con este sistema educativo....
Vaia superpoderes que tedes!!!!!!!!!!!
Non vos perdades este libro historiado sobre a vida desa nena, é mellor que a película...Vai de deporte, vida, utilización do deporte e vida de nen@s para maior prestixio dun país... na época da guerra fría... noooon agora non hai tal cousa... ja,ja
Non te peches, abre a ventá e percibe, sente, vive, comparte, agradece e engrandece...!!
Saca o periscopio que e quen te rodea?
Mapa sensorial do noso reino da choiva!! Fagamos país!!
Os mapas poden teletransportarnos ...
a. Cunqueiro descubríu o seu mundo e outros mundos...contemplando o mapa de Fontán!!
«Bueno, la cosa fue que un día, en los pasillos del Instituto de Lugo, en el edificio de la Diputación, calle de San Marcos, instalado entonces, me encontré con el mapa de Galicia de don Domingo Fontán. Fue mi gran encuentro con mi país gallego: allí estaba mi tierra, la tierra de mi vocación y de mis días, la tierra temporal y la eterna, la tierra que mi lengua - la tierra de mi oscuro acento labriego- que necesitaba para soñar.Allí me detuve a contemplar las comarcas conocidas, el camino de Mondoñedo a Riotorto, de Mondoñedo a Foz, de Riotorto a Baltar y Meira, el curso del Masma, el del Miño, el áspero Listral de esquisto y soledad, el Valadouro; el Cadramón, el más alto monte entre mis vecinos, y allí estaba en sus mil metros sobrados un Everest inaccesible, cuando desde Lindín se lo veía asomar negro, desnudo, asistiendo impasible el paso de las grandes y preñadas nubes del sudoeste, que aquí dicen vendaval, el “ventus validus”, el poderoso.»
Reivindiquemos as nosas aldeas e paisaxes urbano-humanos... Escoitemos aos nos@s pícaros: Andrés, Paula, Juan, Mahalet, Andrea, Alba, Desiré, Alma, Álvaro, Sara, María, Diego, Guenoa, Guiselle e Ana.
Evocando a nenez ou paraíso perdido... Na procura de "Perdedeiros" que proporcionan paz para escoitarnos, forza para seguir loitando, alegría para crer en nós, sorrir, soñar... e REIVINDIQUEMOS NA NOSA CIDADE A NATUREZA!!!
SE ADMITIMOS QUE A PAISAXE INCIDE E CONDICIONA A FORMA DE SER,ESTAR, PENSAR, SENTIR...
En Hawaii hai un special power waves of life... os lugareños chámanlle
E nese contorno de poderío de forza desmedida da natureza e das ondas, unha nena comezou a camiñar e surfear, xogar, medrar, soñar... Agora é unha muller e nai, exemplo de forza desatada de superación persoal que acaba de cumprir o seu soño e merece toda nosa admiración. Acaba de gañar nunha proba a 6 veces campeona do mundo, fixo un tubasooo cun só brazo....
oleee, oleeee e oleeeeee!!!!!!!
BETHANY HAMILTON és unha brava!!!! unha aloitadora!!!!
Hoy recordando a un ser humano enorme,Muhammad Ali
"Sacudió el mundo. Y gracias a esto el mundo es mejor. Todos somos mejores”.
